18 ژوئن 2023 - در مطالعه ی اخیراً منتشر شده در مجله Scientific Reports، محققان تغییرات ریزساختاری در بافت مغز بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 را با استفاده از روشهای تصویربرداری تشدید مغناطیسی انتشاری کل مغز (DTI) بر اساس روشهای انتشار میانگین (MD) که تغییرات بافتی را از مراحل حاد به مزمن متمایز می کند، بررسی کردند. در این مطالعه فرض شد که بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 در مقایسه با افراد سالم، تغییر مقادیر MD را در نواحی تنظیمی خلق و خو و شناخت تجربه می کنند.
مطالعات نشان داده اند که دیابت نوع 2، یک اختلال متابولیک مزمن است که توانایی شناختی و خلق و خو را تغییر می دهد و در نتیجه، اغلب به عنوان یک عامل خطر اولیه برای بیماری آلزایمر (AD) و زوال عقل عروقی در نظر گرفته می شود. در واقع، مطالعات اپیدمیولوژیک نشان داده اند که دیابت نوع 2،خطر ابتلا به اختلالات شناختی و اختلالات خلقی را به ترتیب 1.5 و 2 برابر افزایش می دهد.
تصویربرداری تشدید مغناطیسی ساختاری (MRI)، به دلیل حساسیت ناکافی آن به تغییرات بافتی، نمی تواند تغییرات ظریف بافت مغز را تشخیص دهد. با این حال، DTI، به عنوان یک روش غیر تهاجمی می تواند تغییراتی را در ریزساختاری مغز در ماده خاکستری و سفید نشان می دهد. DTI همچنین اندازه گیری MD را امکان پذیر می کند که حرکت مولکول های آب را منعکس می کند و در نتیجه ماهیت آسیب به بافت مغز و میزان آن را در بیماران T2D آشکار می کند.
تا به امروز، محققان همبستگی مستقیم بین تغییرات بافتی بر اساس MD را در مکانهای مغزی که واسطه شناخت و خلق و خوی هستند، بررسی نکردهاند. به همین ترتیب، نمرات علائم برای خلق و خو و شناخت در بیماران T2D گزارش نشده است.
تغییر ساختار مغز در بیماران دیابتی
در این مطالعه، اختلالات ریزساختاری گسترده ای در مناطقی از مغز که کنترل کننده ی عملکردهای شناختی و خلقی هستند، در افراد مبتلا بهT2D در مقایسه با گروه کنترل مشاهده شد. بیشتر این تغییرات در مراحل مزمن بوده و تنها چند محل در مرحله حاد بودند. بیماران مبتلا به دیابت نوع 2، همچنین دارای اختلالاتی در حوزههای بینایی-فضایی، زبانی و ساب دومین های توجه شناختی و همچنین نمرات افسردگی و اضطراب بیشتری در مقایسه با افراد سالم بودند.
شبکه های شناختی و تنظیم کننده ی خلق و خو در ناحیه وسیعی از مغز انسان پخش شده اند. بنابراین، تغییرات بافت ریزساختاری گسترده در این نواحی نقش منحصر به فردی در نقایص شناختی و خلقی در بیماران T2D ایفا می کند.
این یافتهها بینشهای مهمی را در مورد این تغییرات و همچنین تغییرات میکروساختاری نوروپاتولوژیکالی که میتواند به اختلالات خلقی و شناختی در بیماران مبتلا به T2D کمک کند، ارائه کرد. قابل ذکر است، تمام اختلالات در یکپارچگی بافت ریزساختاری مغز عمدتاً در نواحی گیجگاهی، پریتال، کورتکس های تمپورال و نواحی ساب کورتیکال رخ داده بود.
مشابه مطالعات قبلی، مناطقی که تغییرات بافت مزمن را با افزایش مقادیر MD در بیماران T2D نشان دادند، فیبرهای مغزی را در بر میگرفتند که مخچه را به ورمیس و بخش قدامی را به قشر، از جمله شکنج پیشانی، پری سنترال و پریتال فوقانی متصل می کنند.
نتیجه گیری
یافتههای این مطالعه نشان میدهد که چگونه MD میتواند تشخیص زودهنگام تغییرات بافت ریزساختاری مغز در مناطق تنظیم کننده خلق و خو، و توانایی های شناختی را در بیماران مبتلا به T2D تسهیل کند، این تغییرات بافتی منجر به تغییرات خلقی و اختلالات شناختی در این بیماران میشود.
منبع:
https://www.news-medical.net/news/20230618/Type-2-diabetes-takes-a-toll-on-the-brain-altering-microstructure.aspx